Livre
Néerlandais

Wat je ziet als je valt

Rebecca Wait (auteur), Caecile De Hoog (traducteur)
Een Brits gezin raakt totaal ontwricht nadat de oudste zoon zelfmoord heeft gepleegd.
Titre
Wat je ziet als je valt
Auteur
Rebecca Wait
Traducteur
Caecile De Hoog
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
The view on the way down
Édition
1
Éditeur
Amsterdam: Artemis, 2014
253 p.
ISBN
9789047203346 (paperback)

Commentaires

Boeken over depressie en zelfmoord staan vaak per definitie garant voor overdreven pathetiek, humorloosheid en onverteerbaarheid. Niets van dat alles echter in Wat je ziet als je valt, de verrassend mooie debuutroman van de 25-jarige Rebecca Wait. Het boek vertelt het relaas van een gezin dat vijf jaar na de dood van oudste zoon Kit nog met haken en ogen aaneen hangt. Moeder Rose heeft zich vol overgave op haar schijnbaar perfecte huishouden gestort. Daarmee haalt ze zich de ergernis van haar man op de hals, die zich steeds vaker in zijn atelier in de schuur terugtrekt om haar geforceerde vrolijkheid te ontvluchten. Dochter Emma, een mollig tienermeisje van veertien dat op school gepest wordt, heeft geen weet van de ware omstandigheden van Kits dood en begrijpt ook niet waarom haar broer Jamie de dag na Kits begrafenis op staande voet het huis verliet, zonder ooit nog terug te keren. Bij gebrek aan iemand om haar zorgen mee te delen, zoekt ze steun bij God, maar ook die staat n…Lire la suite
Het is alweer een aantal jaren geleden dat de oudste zoon Kit na een lange depressie zelfmoord pleegde, maar nog altijd heeft zijn gezin dat verlies niet verwerkt. Vader Joe sluit zich op in zijn schuurtje om aan zijn meubels te werken, moeder Rose probeert wanhopig de schijn op te houden, broer Jamie is met de noorderzon vertrokken en heeft nu ergens een baantje in een boekwinkel in een andere stad, en omdat zusje Emma de warmte van vroeger mist, stopt ze zich vol met eten en wordt prompt op school gepest. De flashbackstructuur maakt pas in de loop van het verhaal duidelijk hoe het drama rondom Kit zich werkelijk heeft afgespeeld. Doorleefde roman, volgens een hint in het dankwoord min of meer autobiografisch, vol goede intenties en soms pijnlijk om te lezen, maar ook enigszins braaf en traditioneel, hoewel de Engelse schrijfster (1988) nergens voor de eenvoudige oplossing kiest en haar personages ook nergens onfeilbaar of al te verstandig maakt. Boeiend maar misschien wat al te voor…Lire la suite