Boek Nederlands

Een zachte hand

Leïla Slimani (auteur), Gertrud Maes (vertaler)

Een zachte hand

Leïla Slimani (auteur), Gertrud Maes (vertaler)
De nanny van Mila en Adam, een weduwe met een traumatisch verleden, wordt manisch depressief als ze het einde van haar baan ziet naderen omdat de kinderen naar school gaan.
Titel
Een zachte hand
Auteur
Leïla Slimani
Vertaler
Gertrud Maes
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Chanson douce
Uitgever
Amsterdam: Nieuw Amsterdam, © 2017
191 p.
Aantekening
Ook verschenen onder de titel: De perfecte oppas
ISBN
9789046822197 (paperback)

Besprekingen

Kinderen zijn hinderen

Roman. Slimani's roman over een moordzuchtige nanny leverde haar de Prix Goncourt en een bestsellerstatus op.

E en zachte hand van Leïla Slimani gaat over de nachtmerrie van iedere ouder. Op de eerste bladzijde krijg je meteen twee kinderlijkjes en een moordlustige nanny in de maag gesplitst. De inspiratie voor deze tweede roman ontleende de Frans-Marokkaanse schrijfster aan een Amerikaans fait-divers. Een New Yorkse kindermeid die de kinderen van haar werkgevers had omgebracht, werd door haar overgeheveld naar Parijs en bleek daar uitstekend te gedijen. Het boek oogstte enthousiaste recensies, werd bekroond met de Prix Goncourt, ging een half miljoen keer over de toonbank en wordt nu ook verfilmd.

Zoals alle tweeverdieners hebben Paul en Myriam het druk druk druk. En omdat moeder de vrouw na de geboorte van de kleintjes weer aan de slag wil, neemt het echtpaar Louise in de arm. Deze Franse Mary Poppins lijkt de perfecte oppas voor de kleine Adam en Mila, maar wij weten natuurlijk dat het mens niet spoort, want dit is niet voor niets de…Lees verder

Wijze vrouw in een complexe wereld

Leïla Slimani, geboren in Rabat en sinds haar 17de Parijzenaar, schreef een prachtroman over een eenzame vrouw, die tegelijk een zedenschets van de harde, hedendaagse metropool is. Haar blik verademt, nuanceert en stemt tot nadenken.

'De baby is dood', is de eerste zin van Een zachte hand. Meteen in het begin vertelt auteur Leïla Slimani dat oppas Louise Adam en Mia heeft vermoord, de twee kinderen die aan haar zorg zijn toevertrouwd. 'Ik wilde de lezer harpoeneren', zegt Slimani. 'Hij kan niet meer van het verhaal wegkijken. Hij wordt een soort onderzoeker, die zich afvraagt hoe dit drama heeft kunnen gebeuren.'

Hoe kon de schijnbaar perfecte Louise zo ontsporen? Waarom hebben de ouders, de vriendelijke dertigers Paul en Myriam, niet ingegrepen, terwijl Louise verontrustende tekenen van gekte vertoonde? Een zachte hand is een psychologisch portret van de eenzame, depressieve Louise, maar ook een zedenschets van het hedendaagse Parijs met zijn grote sociale verschillen. De welvarende stadsbewoners Paul en Myriam hebben open, tolerante en linksige ideeën, maar voelen zich slecht op hun gemak bij de volkse Louise die elke ochtend uit de banlieue komt. Zo leest…Lees verder

Bij thuiskomst in haar appartement in Parijs vindt Myriam haar twee kleine kinderen met messteken in bad. Daarna begint het verhaal. Na de geboorte van Mila en Adam koos ze toch voor haar carrière als advocaat. Haar man Paul, geluidstechnicus, kreeg steeds meer opdrachten. Zo kwam Louise als nanny bij hun in huis. Ze was zorgzaam voor de kinderen, kookte lekker, ruimde het huis obsessief op. Louise, weduwe, traumatisch verleden, schulden en contactloos, beet zich vast in het gezin. De aanvankelijke vriendschappelijke relatie met Myriam en Paul verkoelde na enkele incidenten. Toen ze het einde van haar baan zag naderen, omdat de kinderen naar school konden gaan, werd ze manisch depressief. De stress in het moderne gezin wordt herkenbaar beschreven. Het gecompliceerde karakter van Louise wordt door verschillende naasten uiteengezet. Haar omgang met de kinderen wordt in heldere, trefzekere woorden neergezet. Deze tweede roman van Slimani (1981) werd bekroond met de Prix Goncourt 2016.