Boek
Nederlands

Bloedgetuigen : roman

Johan De Boose (auteur)
Titel
Bloedgetuigen : roman
Auteur
Johan De Boose
Taal
Nederlands
Editie
2
Uitgever
Antwerpen: De Bezige Bij Antwerpen, 2011
734 p.
ISBN
9789085422655 (paperback)

Besprekingen

Johan de Boose Haha! Zo veel ellende en bloed

'Een epos', zo definieert Bloedgetuigen van Johan de Boose zichzelf op de achterflap. Alles aan deze uitgave ademt ambitie: de unieke vormgeving, de omvang van dik zevenhonderd pagina's, de zés literaire citaten om het werk aan te vatten, een eindeloos dankwoord zoals bij het betere doctoraat. Nu nog de tekst.

Bloedrood, zo kleurt Bloedgetuigen van romancier en slavist Johan de Boose, en zo is ook de balans van de vreselijke strijd tussen nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Die oorlog is bepalend in de drie afzonderlijke levens- en familieverhalen die de auteur al van decennia voor de oorlog uitzet en die hij nadien ook laat doorlopen. Een Vlaamse, een artistiek-Russische en een Joods-Russische familie hebben Sint-Petersburg als losse knoop: de Joodse familie zal een tijdlang verhuizen naar de stad, die dan Petrograd heet, om nadien te verkassen naar het platteland. De Vlaming Louis vecht met andere Oostfronters aan het beleg van de stad, die dan Leningr…Lees verder

De twintigste eeuw is een slettenbak

De Oost-Europa-specialist Johan de Boose levert met Bloedgetuigen zijn meesterproef als romancier af. Het boek wordt aangekondigd als 'een van de belangrijkste Vlaamse romans ooit', maar zitten we nog te wachten op een Grote Roman over de Tweede Wereldoorlog?

Alle dromen zijn mooie leugens, alleen het vergoten bloed is echt

Vlaamse literatuur zit meestal diep in de eigen klei. Zelden kom je er de ambitie tegen van Bloedgetuigen van Johan de Boose, een turf van bijna 750 bladzijden die in achttien taferelen zo maar even de hele twintigste eeuw overschouwt. Het panorama reikt van het (fictieve) Vlaamse dorp Ledekerke tot het verre Leningrad, intussen weer Sint-Petersburg. Drie levens kruisen elkaar daar in de verschrikking van de oorlogswinter van 1943: de oostfronter Jean Martin, voortgedreven door de flamingante pathos van zijn stam - 'allemaal lammeren met bloedende zielen'; het 'jodenjong' Ljev Sterenberg, een pacifist in uniform, en Kamila Darkin, een voormalige ballerina, die crepeert van de honger in de door de nazi's omsingelde stad.

Wat hebben ze met elkaar te maken? Niets. Ze ontmoeten elkaar niet eens. Er is alleen een briefje in de zak van de gesneuvelde Martin, dat een laatste boodschap blijkt te zijn van Ljevs ou…Lees verder

Kermis der wreedheid

Qua dikte is Bloedgetuigen zonder meer hét boek van het jaar, maar als romanschrijver lijkt Johan de Boose met dit epos over de waanzinnige twintigste eeuw zijn hand te hebben overspeeld.

Johan de Boose wil met Bloedgetuigen , een grote roman over het onpeilbare oorlogskwaad tussen 1914 en 1989, op het eerste gezicht De welwillenden van Jonathan Littell naar de kroon steken. De destructieve maar o zo geplande razernij van de Tweede Wereldoorlog, die Littell in zijn turf van meer dan 900 bladzijden via mastermind Max Aue wist op te roepen, is immers ook de inzet van De Booses grote worp - die het weliswaar met 200 bladzijden minder doet. Alleen gebruikt De Boose de omgekeerde strategie. In plaats van Littells rapporterende, onderkoelde invalshoek kiest hij voor het exuberante gebaar en wil hij niets minder dan de krankzinnigheid van de hele twintigste eeuw rechtstreeks onder woorden te brengen.

In het begin komt hij met de jachtige schwung van zijn vertelling goed weg. Hij laat zien hoe de Oost-Vlaamse familie Martin van vader op zoon flamingant is geworden. Martin senior legt na de Groote Oorlog als eerste V…Lees verder

 Helderziend idealisme

Wie verwacht had dat, nu de generatie schrijvers die zijn opgegroeid in de Tweede Wereldoorlog langzamerhand het strijdtoneel verlaten, het tijdperk van de Tweede Wereldoorlogroman ook wel ten einde zou zijn, komt de laatste jaren bedrogen uit. In 2004 verscheen Paul Verhaeghens Omega Minor, in 2007 Jonathan Littells De welwillenden, in 2010 Laurent Binets HhhH en onlangs verscheen Bloedgetuigen van Johan de Boose, als voorlopig laatste in een rij van omvangrijke boeken over de oorlog die niet alleen onze geschiedenis, maar ook onze literatuur zwaar heeft getekend. Verhaeghen, Littell en Binet vonden allemaal een min of meer ‘nieuwe’ manier om de Tweede Wereldoorlog in hun romans te evoceren. Het is echter maar de vraag of De Boose zich met hen kan meten.
Het is relatief eenvoudig om Bloedgetuigen in enkele volzinnen de grond in te schrijven. Het boek heeft om te beginnen minstens één verhaallaag te veel. Naast …Lees verder
Deze omvangrijke roman van de Vlaamse schrijver Johan de Boose (1962) voelt als een baksteen in je handen en ziet er ook knalrood uit (ook op de schreef). Hij beschrijft de dictatoriale ideologieën en de keuzes die mensen in bepaalde omstandigheden maken. Aan de hand van vier personen wordt ons een blik gegund in de loop van de geschiedenis van de 20e eeuw, waarbij ieder persoon idealistisch doelen nastreeft. Een Vlaming die uit idealistische christelijke motieven vecht tegen het communisme en voor het Vlaamse Nationalisme, maar ook een geassimileerde jood die vecht voor een communisme zonder Stalin. Daarbij kijkt de personificatie van de 20e eeuw, een oude vrouw, terug op waarom de idealen uiteen zijn gevallen. Ronduit verpletterend worden de gebeurtenissen van het driehonderd dagen lange beleg van Leningrad beschreven, waarbij hongersnood mensen tot iets ‘eetbaars’ maakt. Historische gebeurtenissen in de twintigste eeuw die werden veroorzaakt door de uitkomsten van de Eerste Werel…Lees verder

Over Johan De Boose

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Johan de Boose (Gent, 3 mei 1962) is een Nederlandstalige Belgische schrijver, dichter, acteur en publicist.

Biografie

De Boose studeerde Slavische talen en Oost-Europakunde aan de Universiteit Gent. In 1993 promoveerde hij op de Poolse avant-gardekunst (met name over Tadeusz Kantor en het Theater van de Dood). Hij werkte als docent aan hogescholen, universiteiten en toneelacademies. Hij leidde een experimentele theaterstudio in Gent. De Boose was geëngageerd als auteur en acteur bij diverse theatergroepen in België en Nederland. Daarnaast maakte en presenteerde hij programma's voor de Vlaamse Radio en Televisie Omroep (VRT), voornamelijk voor Radio 3 (later Klara) en Radio 1. Hij woonde geruime tijd in Polen, waar hij het werk van de avantgardekunstenaar Tadeusz Kantor bestudeerde. Samen met Kantors theater Cricot 2 reisde hij naar Frankrijk, Italië, België en de Verenigde Staten. Hij publiceerde diverse artikelen, maar sinds 2…Lees verder op Wikipedia